НЕГА НА СРЦЕ

НЕГА НА СРЦЕ

Сè поголем број на кардиоваскуларни болести се една од главните причини за смрт а нивната дијагноза и третман треба да ги вршат искусни лекари во болници кои се комплетно опремени со напредна медицинска технологија.

Центрите за срце на Групацијата болници Аџибадем се на светско ниво кога е во прашање модерната и современа нега на срце воТурција. Аџибадем користи опрема со висока технологија за рана дијагноза и третман на кардиоваскуларни болести.

Центрите за нега на срце на Аџибадем ставаат посебен акцент на употребата на дијагностички инструменти со напредна технологија, бидејќи раната дијагноза спасува живот. Меѓу тие диагностички инструменти се користи и 2×64 компјутерска томографија со двоен пресек, со која може да се врши коронарна ангиопластика за шест секунди, PET CT, кој овозможува детално снимање на срцето, и Flash CT, најбрзиот инструмент на светот со најниско ниво на зрачење во светот, кој може да изведе коронарна ангиопластика за 0,25 секунди.

Индикатори на медицински перформанси

Од 2002г., Групацијата болници Аџибадем ги проверува своите медицински и административни перформанси преку индикатори на перформанси. Највисокиот приоритет на Аџибадем се безбедноста и задоволството на пациентите и кога се во прашање резултатите кои ги постигнува во срцевата нега и сите останати области, Аџибадем ги зема како насоки за давање што подобра нега на пациентите.

– според критериумот „Euroscore“, очекуваната стапка на смртност кај отворените операции на срце е 3,8%, додека во Аџибадем е 1,6%.

– според критериумот „Euroscore“, очекуваната стапка на смртност кај коронарниот бајпас е 2,7%, додека во Аџибадем е само 1,0%.

Што е Euroscore?

Кога пациентите се стари лица, дијабетичари или пациенти со историја на срцев удар, инсуфициенција на бубрезите, црниот дроб и белите дробови, операциите со себе носат повисок ризик. Постојат разни начини на пресметување на ризикот кои таквите фактори ги земаат во предвид со цел објективна евалуација на пациентот. Тие се резултат на измерените и пресметаните вредности на ризик. Критериумот „Euroscore“ е најчесто користениот систем на оценување.

Сеопфатна срцева грижа во здравствените центри за срцева нега воАџибадем

Аџибадем обезбедува висок стандард на модерна дијагностика, третман и подршка за возрасните и педијатриските пациенти со кардиоваскуларни болести.

Коронарна артериска болест

Коронарната артериска болест е меѓу нејчестите срцеви болести. Крвта минува слободно низ здрава коронарна артерија, овозможувајќи срцето да ја добива потребната крв која е богата со кислород.

Високото ниво на холестерол и високиот крвен притисок или пушењето можат да ја оштетат внатрешноста на артериите, доведувајќи до формирање на талог (плака) на внатрешните артериски ѕидови, со што се спречува несметаниот проток на крв. Оваа состојба е сигнал за почеток на коронарна срцева болест.

Колку повеќе талог ( плака) се наталожува во артеријата, таа толку повеќе се стеснува, намалувајќи ја количината на крв што влегува во срцето. Срцето станува „гладно“ за кислород, а тоа предизвикува болки во градите.

Стеснета артерија која е целосно блокирана со згрутчена крв (тромб), доведува до срцевнапад (инфаркт на миокардот). Недостигот од крв богата со кислород доведува до трајно оштетување на срцевиот мускул.

Срцев удар

Срцевиот удар започнува кога ќе се блокираат коронарните артерии кои го хранат срцето или која било од неговите гранки. Ова резултира со неповратно оштетување на срцевиот мускул или со фатален срцев удар. Срцевите удари се најсериозни од сите коронарни срцеви болести.

Постојат два главни фактори кои го зголемуваат ризикот од срцев удар: „непроменливи ризици“ и „променливи ризици“. Непроменливите ризици ги вклучуваат генетски фактори, возраст и припадност на машкиот пол. Мажите и лицата чии членови на фамилијата се со историја на ран срцев удар се во поголем ризик. Ризикот исто така се зголемува и со возраста.

Втората група се „променливите ризици“. Намалувањето на овие фактори целосно зависи од напорите на индивидуата. Пушењето, високиот крвен притисок (хипертензија), дијабетесот, високото ниво на масти во крвта и прекумерната тежина се вклучени во оваа група.

Примарниот симптом на срцев удар е болка во градите. Кај класичните случаи на срцев удар, оваа болка е исклучително јака и разорна. Раната интервенција е од огромна важност и познавањето на симптомите овозможува лицето да побара медицинска помош најбрзо што може.

Болести на срцевите залистоци

Срцето има четири залистоци кои се отвораат и затвораат континуирано. Неправилно отворање и затворање на залистоците може да резултира со болест на срцевите залистоци.

Болестите на залистоците можат да бидат вродени или да се развијат по ревматизам во детството или поради калцификацијата во староста.

Проблемите можат да варираат во зависност од тоа кој залисток е заболен. Симптомите почнуваат да се појавуваат со зголемувањето на тешкотиите. Тие симптоми се омалаксаност, брзо заморување, палпитации, чувство на блокираност, губење на здив и отоци на нозете, кои го сигнализираат едем во телото.

Болестите на залистоците можат да се дијагностицираат и пред да се појават проблеми, случајно при рутински прегледи, кога лекарот ќе слушне шум на срцето. Ако се зголемат проблемите, може да се постави дијагноза со примена на специјални дијагностички техники: електрокардиографија, рентген на градите, ехокардиографија и катетеризација на срце.

Аритмии

Кај аритмијата, проблемите се појавуваат како резултат на промената на пулсот. Иако аритмиите најчесто се среќаваат кај пациенти со веќе нарушена кардиолошка состојба, тие исто така можат да се развијат и кај луѓе кои немаат здравствени проблеми.

Некои од заболените не се свесни за овие проблеми и нивната состојба може да се дијагностицира само при рутински преглед или електрокардиографија која е направена поради други причини. Сепак, значителен број од пациентите им се пожалуваат на своите лекари по почуствувањето на тегоба палпитација, неправилни отчукувања на срцето, необично чувство во градите, чувство на празнина, вртоглавица, несвестица, намалување на капацитетот за вежбање и отежнато дишење.

Ендокардитис

Ендокардитисот е бактериско воспаление на внатрешниот слој на срцето, наречен ендокардиум, што ги вклучува и срцевите залистоци. Симптомите варираат во зависност од тоа кој дел од срцето е инфициран и типот на бактеријата што ја предизвикала инфекцијата.

На пациентите им се дава интравенска антибиотска терапија најмалку 4-6 недели. Операцијата е опција кај срцевата слабост или откажување која е предизвикана од ендокардитис или со експулзија на тромб.

Ендокардитисот мора да се третира. Посебно вниманите треба да им се обрне на кардиолошките пациенти.

Кардиомиопатии (болести на срцевиот мускул)

Според дефиницијата на Светската здравствена организација (WHO) од 1995г., кардиомиопатиите се болести на срцевиот мускул кои доведуваат до дисфункција на срцето. Кардиомиопатиите се поделени во четири групи:

  1. Дилатирана кардиомиопатија
  2. Хипертрофна кардиомиопатија
  3. Рестриктивна кардиомиопатија
  4. Аритмогена десно-вентрикуларна кардиомиопатија

Постојат многу фактори кои предизвикуваат кардиомиопатии, вклучувајќи ги коронарна артериска болест, болест на срцевите залистоци, хипертензија, системски инфекции, болести на метаболичкиот систем, генетски фактори, како и токсичност.

Во случаите во кои неможат да се лекуваат, може да се изврши операција.

Болести на големите крвни садови

Аневризма на абдоминалната аорта: оштетувањето на ѕидот на аортата предизвикува зголемување на главната аорта која излегува од срцето и до 1,5 пати од нејзината  вообичаена големина во абдоминалниот предел. Почесто се среќава кај постари мажи. Генерално на секои 10 илјади лица има по 2-3 случаи.

Во лица кои се во ризик од развој на абдоминални аортни аневризми може да се наведат следните: лицата што пушат, имаат случаи на аневризми во семејството, лица кои се постари, високи или имаат блокирани артерии, високо ниво на холестерол или хронични белодробни заболувања и хипертензија.

Абдоминалните аортни аневризми во поголем број од случаите не пројавуваат симптоми. Болеста обично се идентификува кога пациентот ќе посети лекар поради друг медицински проблем. Приближно 25 проценти од пациентите можат да имаат постојани или повремени стомачни болки.

 

Аневризма на торакалната аорта: овие аневризми се формираат во аортата во пределот на градите. Локализираната експанзија на приближно 4cm се нарекува аневризма. 1-1,5 проценти од пациентите со аневризма на торакалната аорта се на возраст од 65 години и постари.

Кај пациентите кои се на возраст од 65 години и повеќе, постои поголема тенденција кон заболување во подоцнежните години. Аневризмите на торакалната аорта можат да бидат предизвикани од аортна дисекција, историја на аневризма во семејството, болест на сврзувачките ткива (Марфанов синдром), повреда и инфективни болести.

Аневризмите на торакалната аорта во главно не се манифестираат со никакви симптоми. Широките аневризми можат да предизвикаат болка во градите, грбот и абдоменот. Пациентот се жали на проблеми кои се слични со оние при срцев удар. Меѓутоа, другите симптоми исто така можат да вклучат и дисфонија, тешкотии со голтањето, кашлање или повраќање и крвавење. Ненадејната појава на овие симптоми може да е сигнал за алармантна ситуација, како што е пукање на аортата.

Дисекција: аортната дисекција е процеп на ѕидот на аортата. Клиничкиот прогрес може да варира зависно од локацијата на аортниот процеп.

Кај повеќето пациенти, состојбата е предизвикана од хипертензија. Исто така, може да се развие и како резултат на разни болести, како што се аортна аневризма, болести на колагенското ткиво, аортна стеноза, аортна коарктација и други медицински состојби кои се поврзани со аортата. Симптомите често почнуваат со ненадејна и јака болка во градите и грбот, која обично се опишува како бодеж. Исто така може да биде придружена со тешкотии како што се потење, студенило, мачнина и повраќање.

Периферни емболии: периферното васкуларно заболување (PVD) е стеснување на вените, кои несе коронарни а истите вршат довод на крв до срцето. Стеснувањето е толку напреднато што до органите не доаѓа доволно крв.

Меѓу ризичните фактори спаѓаат дијабетес, долгорочна хипертензија, дологорчно нарушување на метаболизмот на липиди, историја на атеросклероза (крутост на крвните садови) во семејството, гихт, недоволна физичка активност и зависност од никотин.

Пациентите најчесто се жалат на болка. Меѓутоа, карактеристиките на болката се разликуваат. Луѓе со стеснување чувствуваат болка откако ќе препешачат определено растојание. Со зголемувањето на стеснувањето, се намалува растојанието по кое се чувствува болката. Обично се манифестира како грчеви. Меѓутоа, болката исчезнува по краток одмор од 2-5 минути.

Стеснување на вените (венска тромбоза): стеснувањето на вените кои се предизвикани од малечки згрутчувања во вената понекогаш не се манифестираат со никакви симптоми. Меѓутоа, зависно од неговата локација, и најмалечкиот тромб може да претставува закана за животот. Кај пациентите кои не реагираат на терапија со лекови, пациентите кај кои постои ризик од гангрена и оние кои имаат масивен пулмонален емболизам, се имплементираат со хируршки методи на третман.

Проширени вени

Проширените вени се дефинирани како ширење, издолжување и извртување на вените во нозете. Се среќаваат кај 10-20% од западната популација. Можноста за појава на варикозни вени се зголемува пропорционално со возраста. Секој втор човек на возраст над 50 години заболува од проширени вени.

Постојат 4 типови на проширени вени:

Пајакова мрежа: овие вени се појавуваат во површинскиот дел на кожата. Имаат дијаметар од 1mm или помалку, неможат да се почуствуваат со допир и обично се црвени. Тие се широко распространети линеарни форми во облик на ѕвезда или пајакова мрежа и можат да се прошират низ целата нога.

Ретикуларно проширување: овој тип на проширени вени тешко се забележуваат, благо се натечени на кожата, имаат дијаметар помал од 4mm и сина боја.

Проширени  големи вени (saphena):  ваквите варикозни вени се видливи, можат лесно да се почувствуваат со допир, а се појавуваат како големи извртени вени покрај големата и малата“saphena“. Нивниот дијаметар е помал од 3mm. Се наоѓаат под кожата, ноне ја менуваат бојата на кожата, туку може да се забележи само зеленикава рефлексија на вената. Отоците стануваат поизразени по долго стоење, а исчезнуваат кога лицето ќе легне и ќе ги крене нозете нагоре.

Проширена длабока голема вена: овие вени се во длабокиот слој на ногата. Неможат да се видат на кожата, но предизвикуваат едем и нарушување на циркулацијата во ногата.

Оваа појава е почеста кај жените отколку кај мажите, како и кај лица во чија семејна историја се присутни проширени вени. Проширените вени исто така можат да се појават и како резултат на прекумерна телесна тежина, стареење, бременост, менопауза, долго стоење, како и стеснување на големата вена и нарушувања на валвулите.

Причината за појавување на проширените вени не е позната. Примарниот проблем е зголемувањето на вената поради структурна деформација на венскиот ѕид. Ова доведува до обратен проток на крв поради неправилното функционирање на валвулите. Овој обратен проток го отженува враќањето на крвта кон срцето, постепено зголемувајќи го притисокот во вената. Поради тој притисок вената се зголемува и се создава еден магичен круг.

Постојат и други, не многу чести причини за проширени вени. Кај лицата кои имаат стеснување на длабока вена, површинската вена која пренесува 10 проценти од крвта во ногата, целосно го превзема враќањето на венската крв во ногата. Поради тоа, дијаметарот се менува и вените стануваат проширени.

Вродените срцеви заболувања се најчестите аномалии кои се развиваат во матката. Ваквите заболувања се причина за смрт кај петнаесет проценти од новороденчињата во првите 30 дена по раѓањето.

Осум од илјада новородени бебиња се раѓаат со конгенитално срцево заболување. Ова е еквивалентно на еден процент од живородените бебиња.

Постојат различни педијатриски срцеви болести. Специјалистите ги категоризираат пренаталните срцеви болести во три категории:

Конгенитални (вродени) срцеви болести
Ревматски срцеви заболувања
Нарушување на срцевиот ритам и спроводливост

Конгенитални (вродени) срцеви болести

Вродените срцеви болести се едни од најчестите срцеви болести кај новороденчињата. Заболувањата од оваа категорија вклучуваат аномалии кои се појавуваат за време на развојот на фетусот. Постојат стотици варијации, од кои некои се благи, но некои предизвикуваат сериозни и сложени проблеми.

Нарушувања на срцевиот ритам и спроводливост

Се работи за неправилности во електричниот систем на срцето, кои се манифестираат со абнормално бавен ритам, паузи (сопирање) или забрзан ритам. Се среќава главно кај возрасни лица, но може да се сретне и кај новороденчиња со вродени срцеви болести, по операција на срцето или без некоја видлива причина. Иако стапката на присутност е пониска во споредба со почестите срцеви заболувања, болестите на срцевиот мускул или срцевата мембрана, како што се кардиомиопатија, миокардитис и перикардитис сепак се среќаваат.

Ревматски срцеви заболувања

Ревматизмот е болест која предизвикува проблеми во органите каде што се појавила. Една од најчестите причини за неговото појавување се инфекциите на грлото. Бактериите наречени „хемолитичен стрептокок“ се населуваат во грлото и ја инфицираат таа област. Тие исто така можат да се населат и во срцето и да предизвикаат деформација, стеснување или недостатоци на срцевите залистоци.

Дијагноза и третман на најчестите вродени срцеви заболувања

Аномалиите во срцето кај новороденчињата со вродени срцеви заболувања понекогаш се благи и за нив не е потребен третман, но во други случаи можат да напредуваат до ниво кое е животно загрозувачко. Тешките вродени срцеви заболувања обично се дијагностицираат во повојот и раното детство. Меѓутоа, дури и во случаите со тешки аномалии, хируршките интервенции имаат висока стапка на корекција.

Дијагностички методи

Тешките вродени срцеви заболувања обично се дијагностицираат во повој, бидејќи бебињата со такви аномалии покажуваат сериозни симптоми од самото раѓање. Меѓутоа, понекогаш дијагнозата се воспоставува подоцна, во детството или дури и во зрелите години. Ова се случува кога се работи за многу мала вродена аномалија. Во некои случаи, лицето со ваква аномалија може никогаш во животот да не почувствува било какви симптоми и проблеми.

Пред да постави дијагноза, педијатрискиот кардиолог спроведува преглед кој се состои од различни анализи и испитувања.

Електрографијата (ECG) е направа која ги чувствува слабите електрични струи во срцето на детето и ги забележува срцевите отчукувања на ECG хартија. Бидејќи не се употребува струја, детето не чувствува никаква болка.

Со помош на рентген, кардиологот добива информации за големината и формата на срцето и белите дробови на детето. Нивото на радијација која се користи при снимањето на градите со рентген е многу ниско и нема несакани ефекти.

Ехокрдиографското испитување овозможува следење слики во реално време со помош на звучни бранови надвор од градите. Протокот на крв во срцето и вените се мери со помош на звучни бранови со Доплер техника. Овие две техники му даваат на крадиологот информации за структурата и функцијата на срцето. Повеќето срцеви аномалии се дијагностицираат со помош на овој метод на испитување.

Феталната ехокардиографија е метод кој е сличен на ултразвук и може да се користи по 16 недела од бременоста. Не им наштетува на мајката и бебето. Овозможува испитување на состојбата и функцијата на срцето и срцевите артерии на фетусот, како и идентификација на срцеви аномалии пред раѓањето.

Катетеризација на срце – ангиографијата е напреден метод на испитување, којшто се применува со помош на високоразвиена рентген технологија. Обично се врши со помош на тенка цевка (катетер), која се вметнува во аортата или вената низ ингвиналната област и се води кон срцето.

Тестот со физички напор се спроведува со континуирана електрокардиографија додека детето оди по подвижна лента со брзо темпо.

Срцева електрофизиологија: вродените пореметувања или кардиохирургија понекогаш можат да предизвикаат нарушувања на срцевиот ритам. Причината и типот на нарушувањето можат да се утврдат со специјален тест, којшто е сличен на катетеризацијата на срце, а се вика срцева електрофизиологија. Тој овозможува причината за аритмија и абнормалност во спроводливоста да се третира со примена на методот аблација (каутеризација со радиофреквентни бранови) по потреба.

MRI на срцето: кај некои новороденчиња и покрај сите тестови, може да се случи да не е можно потполно да се дијагностицира срцево заболување. Во таквите случаи, за да се постави точна дијагноза, може да биде неопходно да се применат некои напредни техники како што се MRI (магнетна резонанца) или MRА(магнетна резонантна ангиографија). Овие тестови на лекарот му даваат важни информации кои се поврзани со структурата на главните вени кои влегуваат и излегуваат од срцето и структурата на пулмоналните вени.

Лекување

Како се лекувааат конгениталните срцеви болести?

Медицински лечени срцеви болести

Конгенитивно откажување на срцето

ШТО Е ТОА? Кога срцето не пумпа доволно крв, во белите дробови и други органи се собира течност, предизвикувајќи едем (отекување). Оваа состојба се среќава често кај бројни срцеви аномалии.

ЛЕЧЕЊЕ: срцевиот мускул се зајакнува со помош на лекови, вклучувајќи дигоксин. Исто така, можат да се воведат и диуретски лекови, кои помагаат во исфрлањето на вишокот течност и кои се акумулирани во телото.

Нарушувања на срцевиот ритам

Постојат три различни типови на нарушувања на срцевиот ритам:
Тахикардија: станува збор за забрзано чукање на срцето на детето. Зависно од возраста, кај децата срцето чука 60 до 150 пати во минута. Забрзаното срцебиење може да предизвика заморување на срцето. Меѓутоа, тахикардијата не е секогаш знак за вродена срцева болест. Срцевиот ритам може да се доведе на нормалното ниво со помош на лекови.
Брадикардија: станува збор за забавено чукање на срцето на детето. Оваа состојба може да предизвика влошување на срцевата функција на пумпање крв. Кај некои деца може да биде неопходно вградување апарат (пејсмејкер) којшто овозможува нормално отчукување на срцето.
Аритмија: се работи за неправилно отчукување на срцето. Може да биде вродено, но може да се појави и по операција. Треба да се третира во зависност од типот на неправилност на срцевиот ритам.

Срцеви заболувања кои се лекуваат со катетеризација

Балон септостомија

Оваа процедура се користи за третман на некои срцеви аномалии како што е транспозицијата на големите крвни садови (TGA), со цел да се продолжи животот на новороденчето до хируршката интервенција.

Валвотомија, балон ангиопластика

Некои од тесните срцеви залистоци и коронарни вени се прошируваат со помош на вметнување балон со катетеризација. Иако може повторно да дојде до стеснување, оваа процедура му дава време на бебето да расте.

Коил емболизација и уредот „чадорче“

Некои атријални септални дефекти (ASD) и состојби на патент дуктус астериосус можат да се третираат со катетеризација. Меѓутоа, за имплементацијата на овие процедури мора да се задоволат некои фактори, како што се големината на пациентот и локацијата и широчината на дефектот.

Електрофизиологија и аблација

Кај некои педијатриски пациенти, проблемите со срцевиот ритам можат да се третираат со каутеризација, со примена на методот на аблација. Во таквите случаи, причината за проблемот треба да се утврди со помош на катетеризација на срцето (електрофизиолошка студија).

Хируршки лечења на срцеви болести

  1. Срцеви болести без цијаноза
    Овие пациенти обично имаат септален дефект, стеснување или нарушување во вените или залистоците. Нема цијаноза, бидејќи венската крв не циркулира низ телото. Генерално, се манифестираат симптоми на срцева слабост.
    Патент дуктус артериосус (PDA)
    Атријален септален дефект (ASD)
    Вентрикуларен септален дефект (VSD)
    Атривентрикуларен септален дефект (AVSD)
    Аортна стеноза (AS)
    Аортна коарктација (AoCoA)
  2. Срцеви болести кои се развиваат со цијаноза
    Во нормални услови, крвта која се пумпа од срцето кон телото е збогатена со кислород и има светло црвена боја. Меѓутоа, кај срцевите болести кои се карактеризираат со цијаноза, крвта која се пумпа од срцето кон телото има недостаток на кислород и има темно црвена боја. Во такви случаи, кожата на новороденчето добива модра боја. Оваа состојба се вика цијаноза, а степенот на нејзината изразеност може да варира во зависност од патологијата, возраста и активностите на пациентот.
    Тетралогија Фалот (TOF)
    Пулмонална стеноза (PS)
    Транспозиција на големите крвни садови (TGA)
    Трикуспидна атрезија (TA)
    Пулмонална атрезија (PA)
    Трункус артериозус
    Целосно аномална дренажа на пулмоналните вени (TAPVD)
    Синдром на хиполастично лево срце (HLHS)
×